İnek ve Kurbağa

-Heeey, inek nereye gidiyorsun!
-Kurbağa bırak beni, otlamaya gidiyorum.
-Öyleyse neden benim gibi sıçrayarak gitmiyorsun?
-Benim gezişim böyledir. Benimde böyle gezmek hoşuma gidiyor.
-Sen sıçramasını bilmediğin için, sıçramanın tadını bilmiyorsun. İstersen öğreteyim!
-Beni oyalama kurbağa. Sıçraman senin olsun. Hem sıçramaktan sen ne kazanıyorsun!
-Yahu, sıçramaktan güzel ne var! Araziden göğü, gökten araziyi görebilirsin. Sen inek olduğun için bunun tadını bilemezsin!
-Başım yukarıdadır. Onun için araziyide görebiliyorum, göğüde. Tepende nasıl durduğumu görmüyor musun?
-Başın yukarıda duruyor fakat otlarken toprağı yalayıp, araziyi kazıyorsun.
-Ulan, kurbağa! Yiyeceğim arazide ise, elbetteki arazide ararım. Ya ne yapayım!
-Uzun dilim var benim. Buzuları uykudayken yakalayıp yutuyorum.
-Bana kendini övme kurbağa! Senin büyük dilin varsa, benimde kuyruğum var.
-Neye yarar kuyruk! Kuyruk işe yarasaydı, ben onu atmazdım.
-Kuyruğun ne işe yaradığını bilmiyor musun?
-Kuyruk hiçbir işe yaramaz. Madem kuyruk işe yarıyor, neden benim gibi sıçrayamıyorsun!
-Ulan, sıçramakla ne olur?
Kurbağa sıçradı ve ineğin sırtına oturdu.
-Aha, bu oluyor. Sırtında oturarak gezebiliyorum.
İnek kızdı ve kuyruğunu çarpmasıyla kurbağayı fırlattı.
-Ulan inek ne yaptın bana. Bütün kemiğim memiğim kırıldı.
-İşte, buna yarıyor benim kuyruğum. Şimdi iyi anladın mı?
-Onun tüyleri koparsa ne yaparsın?
-Kimse sökemez onu. Bak istersen!
Kurbağa gidip ineğin kuyruğunun altına durdu. İnek onu pisleyince, kurbağa tezekte sıkıştı. Çok debelendiyse de ancak kafasını dışarı çıkarabildi.
-Ulan inek! Bana ne yaptın böyle? Kurtar beni çabuk! Sana söylüyorum, duymuyor musun?
-Ulan kurbağa! Sen daha ölmedin mi? Ölmedinse bende boğarım seni.
İnek: "kurbağayı boğayım" diye tezeğe çişini yapınca, tezek eridi ve kurbağa kurtuldu.
Sizler ne dersiniz!
İnek sıçrayabilir mi?
Kurbağa, hangi akıl ile ineğin altına durdu?
İnek, hangi akıl ile kurbağaya çişini yaptı?
İnek, herzaman inek midir?